Kampioenstijdrit

Afgelopen zondag werd de clubkampioenstijdrit gereden waar dit jaar maar liefst 14 mensen voor in aanmerking kwamen. Deze zou eigenlijk vorige week al gereden zijn maar door  het onstuimige weer, was de rit verschoven naar een week later. Dat was achteraf gezien wel jammer want ik weet zeker,  mocht de tijdrit toen zijn doorgegaan , dan waren er op voorhand al zeker 10 concurrenten uitgeschakeld geweest vanwege het niet op komen dagen.
Toen Toon en ik aankwamen bij het clubhuis waren de meeste groepjes al gevormd.  Elke kampioenskandidaat mocht 1 of 2 bijrijders meenemen. De bijrijders die een verhoogde kans gaven op het behalen van de 1e plek, die waren uiteraard al vergeven. Hoe het kwam weet ik ook niet, maar er waren weinig liefhebbers om met mij ( als potentiële kampioen)  te gaan fietsen.  Niemand wilde Hugo erbij hebben omdat hij tijdens de Javadorit wel 5 keer lek had gereden dus waren Hugo en ik tot elkaar veroordeeld. Wij werden op voorhand al afgeschreven in de trant van de “ lamme en de blinde” , 2 mensen die nergens de weg weten en overal de weg kwijt raken. Ik had daar zelf eerlijk gezegd ook wel een hard hoofd in, want toen wij de route op papier onder ogen kregen, waren we bij regel 2 de weg al kwijt. Wat sommige kampioenskandidaten vergeten, is dat het er niet om gaat zo hard mogelijk te rijden, maar om zo veel mogelijk de opgegeven tijd te benaderen. Omdat de weg nat en modderig was en omdat ik geen risico’ s  wilde nemen heb ik een gemiddelde opgegeven van 28.
Bij doorkomst op de Pin, zag ik de 1e tijdwaarnemer
(Gaston)staan en daar hadden we precies 28 gemiddeld dus de 1e punten waren binnen.
Later hoorde ik dat Gaston helemaal niet de tijd stond te controleren maar aan het flyeren was bij de mountainbiketocht. Onderweg bleek wel dat ik een goede keuze had gemaakt om Hugo mee te vragen want ik ken weinig mannen die zo goed naar een vrouw luisteren en een vrouw ook nog eens de leiding laten nemen. Soms moest ik hem afremmen omdat we te snel gingen, maar hij luisterde altijd meteen naar mijn aanwijzingen. De “ volgende”  controlepost zag ik pas heel laat omdat Jac v.R., vermomd als een mountainbiker met pech onderweg, verdekt stond opgesteld. Daar gaf mijn teller 28,1 aan maar ik troostte me zelf met de gedachte dat mijn teller nooit hetzelfde aangeeft als die van de anderen dus misschien zat ik wel  precies goed. Onderweg heb ik met eigen ogen gezien, hoe sommige mensen er alles aan doen, om te winnen.  Vanuit de Onderstal, waar de weg venijnig omhoogloopt en Jan v.O mij en Hugo, maar ook het groepje van Frans J. inhaalde, daar is Frans  bij hem aangepikt. Normaal wordt er bij inhalen tijdens een tijdrit altijd de 10 meter regel gehanteerd d.w.z. je mag niet in het wiel gaan zitten en moet minstens een afstand van 10 meter bewaren t.o.v. degene die voor je rijdt anders word je gediskwalificeerd. Officieel gezien zou Frans dus uit de lijst geschrapt moeten worden maar ja, het is natuurlijk zijn woord tegen het mijne.  Frans , die ik ken als een hele sociale man, was er echt op gebrand om die tijdrit te winnen want hij heeft in de polder van Woensdrecht,  1 van zijn bijrijders achtergelaten omdat die het tempo niet kon bijhouden.
Hugo en ik gingen ondertussen lekker. Ik miste door het gezellige gekeuvel onderweg wel de volgende controlepost  maar anderen konden ook fouten maken. Dit bleek al heel snel want om een lang verhaal kort te maken zijn de volgende “ kampioenen”  verkeerd gereden: Toontje, Paul v.O, Kees v.E en Kees v.d.B. Met  het verkeerd rijden van Toontje en Paul waren er al meteen 2 “zwaargewichten “ uitgeschakeld dus ik zat nog in de race. Later bleek dat (mijn) Toon lek had gereden onderweg dus die kan ik ook alvast wegstrepen in het hele kampioensverhaal. Al met al hebben wij tot ieders verbazing een foutloos parcours gereden, wat niet van iedereen gezegd kan worden. Zeker is al wel dat ik in de Top 10 zal belanden en ook al verwacht ik geen 1e plek te behalen, mijn kampioensrit is al geslaagd, wanneer blijkt dat ik voor Frans J, geëindigd ben.
Mijn dank gaat uit naar Hugo, die niet alleen een goede navigator bleek te zijn, maar ook nog eens aangenaam gezelschap tijdens de rit.

Bij deze reserveer ik Hugo alvast voor de kampioenstijdrit van 2014!!!

Geplaatst in Geen rubriek | 3 Reacties

NK Tijdrijden

Na lange tijd in een schrijversdip gezeten te hebben, heb ik een ( tijdelijke) kleine opleving. Tussen de verrassingsrit en vandaag is er uiteraard nog veel gefietst,  zeker omdat Toon en ik pas nog  vakantie hadden. De teller staat nu op 12.350 km voor dit jaar dus die 13.000 van vorig jaar ga ik ( waarschijnlijk)  wel halen.

Gisteren hebben we met een ploeg van 9 man meegedaan aan het NK tijdrijden in Asten. Onder het motto: never change a winning team,  zijn we de strijd weer aan gegaan met grotendeels het team  dat in 2008 de NK titel binnenhaalde. Dat eerder behaalde resultaten geen garanties zijn voor de toekomst, daar kwamen wij in de loop van de dag wel achter. Om 7.00u  zijn we vertrokken richting Asten alwaar we ons eerst bij de inschrijfbalie gemeld hebben. In totaal deden er zo`n 65 ploegen mee, het hoogste gemiddelde wat je mocht rijden was 28 en daar zijn we dan ook voor gegaan. `s Morgens zou er een route gereden worden en `s middags. Vooraf weet je niet hoe lang elke route is, iedereen moet zijn computerteller van de fiets halen en telefoons of horloges mogen niet mee tijdens de ritten. Voor de start  zijn er nog wat korte instructies gegeven door onze teamcaptain: wat te doen als 1 van de dames zou lekrijden.  Besloten werd dat  Mark zich dan  laten afzakken om de dame in nood de helpende hand toesteken. Ik had al van te voren kunnen zeggen dat dit niet nodig zou zijn want je rijdt alleen maar lek als je slecht rijdt. Toon en Jac zouden de gehele rit als koprijders fungeren want zij zijn toch wel degenen die het meest één gelijkmatig tempo kunnen aanhouden. Bij de start werd er nog een groepsfoto van ons gemaakt en daar zag je dat wij, qua fietsshirts, goed voor de dag kwamen. Vermeldenswaardig is dat ik van al die andere ploegen alleen maar lelijke, veel te drukke en met verkeerde kleuren bedrukte shirts en broeken gezien heb. ( Ik ben die dag echt dubbeltasking bezig geweest:  aan het NK tijdrijden meedoen en inspiratie op doen vanwege de kledingcommissie) Wij hebben meerder malen onderweg te horen gekregen dat wij mooie shirts aan hadden en o.k., we zijn dan 1x vergeleken met Lagerfeld koeien maar dat was door een ploeg die er zelf qua kleur als papegaaien uitzagen. Tijdens de 1e rit heeft er iemand lek gereden. Ik zou daar wel een quizvraag van kunnen maken ( wie reed er lek) maar het zal iedereen wel duidelijk zijn dat het in dit geval om Mark ging. Ik heb nog aangeboden om bij hem te blijven maar dat aanbod heeft hij afgewezen. Pas bij de 1e kleine tussenstop zagen we hem weer terug. Gelukkig telt alleen de tijd van de eerste 4 fietsers want anders waren we meteen al kansloos geweest. Na de middag hebben we de 2e rit gereden en het blijft altijd moeilijk inschatten of je goed zit qua tempo. We zijn een paar keer ingehaald en dan weet je niet of of zij te snel gaan of wij te langzaam, dat blijft altijd gissen. Na de finish hebben we eerst de fietsen geladen, gedoucht ( al was het een koude douche) en daarna ons verzameld aan de bar met alle andere deelnemende ploegen. Gaston heeft nog een snelcursus fotograferen gehad van een andere fietser. Hij mocht zelfs die man zijn fototoestel ter hand nemen en enkele foto`s schieten. Achteraf kreeg hij nog wel te horen dat die foto`s niet bruikbaar waren en dat hij niet geslaagd was voor de snelcursus.

Uiteindelijk werd de uitslag bekend gemaakt van het tijdrijden. Vanaf plaats 20 werden de ploegen op uitslag genoemd, we waren bij 3 nog steeds in de race . In principe hadden we eerst moeten zijn maar in feite komt het er op neer dat we 24ste zijn geworden met een verschil van 4 minuten. De eerste rit te hard gereden en de 2e rit te langzaam,  als je die 2 bij elkaar voegt kom je volgens mij precies goed uit. Geen drama dat het zo uitpakte want we gingen een dag later bij de Javorit pas echt voor de winst, het NK was slechts een generale repetitie. We zijn overigens wel 1ste geworden in de categorie “mooiste wielershirt” alleen kregen we daar geen bloemen of een beker voor.

Vanmorgen ( weer) om 7.00u vertrokken, dit keer richting Essen Hoek om daar de jaarlijkse Javodotocht te fietsen.  In totaal deden er 17 ploegen mee. Je zou zeggen : een Belgische organisatie maar de routes lopen altijd door Nederland. Er waren volop Molenrijders op komen dagen dus ben ik met de B`s meegereden waar, ook dit keer, Toon en Jac de permanente koprijders zouden zijn. Het opgegeven gemiddelde was 29. Voor de start stond Hugo al met een lekke band, wij dachten nog even aan sabotage door de A rijders maar toen Hugo onderweg en bij aankomst nog een keer lek reed, moesten we het toch in een andere richting gaan denken ( slecht materiaal of slecht fietsen). We hadden de tocht afgelopen dinsdag al met een paar man verkend dus wist ik precies waar de route ons heen leidde. Ging de tijdsmeting tijdens het NK nog via een chip, bij de Javadotocht wordt alles gemeten met een duivenklok en wat natte vingerwerk. Na 80 km stonden we weer terug bij de finish, de A rijders zaten al aan het bier want die waren vanwege een hoger gemiddelde ( 32) eerder gestart. Volgens Gaston was het hem,  bij het uitrijden van de straat, al duidelijk dat ze nooit eerst konden worden want Kees v.d.B. was er bij de start al als een haas vandoor gegaan. Wegens achterstallig onderhoud thuis, heb ik de prijsuitreiking niet meer afgewacht maar ik heb begrepen dat de A rijders 7e zijn geworden en de B rijders 10e . Dat betekent wel dat we t.o.v. gisteren 14 plaatsen hoger zijn geëindigd in de ranglijst. Er zit dus nog steeds progressie in, dat biedt hoop voor de toekomst!!

tn_IMG_5715

Geplaatst in Geen rubriek | Reacties staat uit voor NK Tijdrijden

Een verrassingsrit

Normaal gezien rijden we in september altijd een verrassingsrit maar de clubrit van afgelopen zondag mag van mij wel de boeken in als zijnde een “verrassingsrit”. De rit ging  via de Philipsdam naar Oude Tonge. Het was één van de weinige keren dat er geen wind stond . Het gemiddelde( 33,3) lag net zo hoog als de vorige clubrit maar voor mijn gevoel hadden we minder hard gereden. Dit kwam  waarschijnlijk doordat het een andere route was, brede polderwegen( minder draaien en keren) , weinig verkeer  en weinig wind. De (1e) verrassing van de rit was wel dat Mart ( de plakker) zeker 3 km op kop gereden heeft. Toon heeft er nog snel een foto van gemaakt en zodra zijn koppositie werd vereeuwigd op  foto, is Mart van kop gegaan. Frans J heeft ons ook verrast,  hij had vanwege zijn verjaardag de ijskar laten komen bij de finish ( het terras) en de ijsjes vonden gretig aftrek  bij alle Molenrijders. Als die ijscoman slim is, komt hij volgende week weer bij het terras staan want jarig of niet jarig: een (Bels) ijsje lusten we altijd. Bij deze ook nog mijn dank aan Walter die de afgelopen week meteen een routecorrectie heeft doorgestuurd omdat er een paar onveilige stukken  in het parcours zaten. Misschien is het een idee om dit na elke rit te doen,  dan weet je precies waar de knelpunten zitten  want aan het einde van het seizoen ben je dat  al lang vergeten.

Donderdag met 5 man ( Jac v.M, de Kock jr en sr , Jan v.O en ik) naar Limburg geweest om vanuit Bemelen het rondje Spa te fietsen. Het weer was ideaal, wat een verschil met de vorige week in de Ardennen waar ik het behoorlijk koud heb gehad. Jan  kreeg meteen een dubbele rol toebedeeld: die van kopman en die van knecht. Hij moest zo nu en dan zijn bidon met water aan Marijn geven. Bij de Chinees zijn we gestopt voor een pannenkoek en  omdat het kwik ondertussen was gestegen naar 29 graden, hebben we ons op het terras in de schaduw gezet. In de 2e helft heb ik tijdens een afdaling materiaalpech gekregen. Ik zat wel vlak achter de rest maar met die snelheid en wind, hoorde niemand mij roepen. Op dat moment kwam ik er ook achter dat mijn telefoon thuis op de oplader zat. In geval van zulke calamiteiten heb ik altijd een gouden regel: niet van je plek komen en blijven staan waar je staat. Hemelsbreed was ik nog geen 1,5 km van de anderen maar na die afdaling kwam meteen een lastige klim en dan wordt er pas boven gestopt en rond gekeken. Jac is daarna weer afgedaald en heeft me opgepikt, mijn fiets  gerepareerd en heeft voor de 2e keer die lastige klim moeten doen. De anderen stonden boven in de schaduw te wachten. Na dit incident was het nog 40 km  terug naar de camping en de thermometer gaf ondertussen 30 graden aan. Kees dacht  onderweg zijn zoon nog eens goed te motiveren door te zeggen dat het nog maar 3 km naar de camping was, terwijl het  zeker nog 10 km was. Over geloofwaardigheid gesproken…
Het was een mooie fietsdag, Jac is altijd een goede reisleider en het voelde echt als een vakantierit. Ondanks de 2000 hm vind ik  het rondje minder zwaar aan dan du  Bocque. Op de camping gedoucht en daarna eerst de Tour gekeken alvorens weer naar huis te rijden.
Aantal km 139

Vandaag met Toon samen de Zeelandbrug gefietst. Eigenlijk stond de wind  daar voor verkeerd maar volgens Toon stond er niet veel wind dus heb ik mij (weer) volgzaam opgesteld en ben akkoord gegaan  met zijn voorstel. Op de Zeelandbrug heb ik hem ( in gedachten) wel een paar keer vervloekt want we hadden de wind pal  tegen  en ik zag alleen maar wielrenners van de andere kant komen. In Zierikzee gestopt voor een pannenkoek en daarna richting Philipsdam. Omdat ik persé wind af naar huis wilde, zijn we via Willemstad naar huis gefietst. Bij aankomst in Wouw stond er 166 km op de teller ( 29,8 gem).

tn_IMG_5542

Aanstormend talent

tn_IMG_5547

Proost!

tn_IMG_5551

Van achteren aansluiten.

tn_IMG_5555

Doe mij maar een curryworst.

tn_IMG_5565

Chaudfontaine

tn_IMG_5567

?????

tn_IMG_5575

Waarschuwing voor de vroege en late vogels: er bestaat nog een ander soort.

tn_IMG_5583

Groepsfoto

 

Geplaatst in Geen rubriek | 2 Reacties

Een vakantieritje

Afgelopen zondag met de club het rondje Zandvliet gefietst. Kees v.d.B en vertrokken op kop en dan weet je dat het gelijk volle bak wegrijden is. Walter heeft de meeste (fiets)partners op kop versleten en verder bleef het redelijk monogaam.
Aantal km: 85 ( 33,3 gem)

Dinsdag met Toon na het werk nog een rondje Oude Tonge gefietst. Via Willemstad weg en in Oude Tonge nog even gestopt voor een pannenkoek. Ondanks de wind voelden de benen goed en uiteindelijk stond er 93 km op de teller bij thuiskomst ( 31,1 gem.)

Donderdag om 6.00u met 5 man ( gebroeders v.R, Daan , Toon en ik)vertrokken voor wat heette “een vakantieritje op vakantietempo”. In de praktijk kwam het er op neer dat er van het begin af aan meteen goed doorgereden werd en elke heuvel was een versnelling met als doel eerst boven te komen. Twan had een (weder)opstanding maar hij vertelde mij dat er de dag ervoor iemand bij hem was langs geweest, hij kon hem niet verstaan maar hij noemde zich Fuentes.  Ik had, vanwege de belofte “een vakantieritje” bedacht om elke 10 km een korte adempauze te nemen en dan steeds een pannenkoek te eten ( ik had er tenslotte 12 bij dus dat kwam precies goed uit). Na 33 km liep ik al 3 pannenkoeken achter want er werd me geen tijd gegund iets te eten. Bij de bakker, ons vaste adres, zijn we dan toch gestopt en hebben we iets gegeten en gedronken. Om het vakantiegevoel te creëren, zijn we op het terras gaan zitten maar echt warm was het niet, ik was blij dat ik `s morgens nog 2 thermohemden  en een windstopper had aangetrokken . Na de 1e stop voelde ik dat ik was warmgedraaid en kon ik de aanvallen ( van met name Twan) beter pareren. Tijdens een klim heb ik hem voorgehouden dat ik alleen maar bij hem in het wiel wilde zitten maar ik heb daarna gewoon het juiste moment afgewacht en ben er op een onverwachts moment tussenuit geknepen. Bij de Italiaan nog een keer gestopt voor een cola en daar zijn we wel binnen gaan zitten want buiten was het echt te koud. Na de 2e stop komen er nog 3 beklimmingen en het is altijd de laatste die telt en die de boeken in gaat. Ik heb de mannen wel verbaasd, door bij de voorlaatste klim, waar ik alleen op kop kwam te zitten , de goede afslag te nemen ( af en toe herken ik wel eens wat onderweg) zodat mijn koppositie niet meer in gevaar kwam. Over mijn victorie daar kan ik nog lang uitweiden maar het is de laatste klim die telt: ongeveer 3 km lang met 3 kasseienstroken in de bocht en die kasseien liggen er echt niet lekker bij. Ik ben bij die laatste klim zoals gewoonlijk achteraan begonnen en eerst haalde ik Daan in. Twan had een voorsprong genomen omdat die altijd explosief begint maar ik zag dat het gat tussen hem en mij steeds kleiner werd.  Ik had hem bijna te pakken maar ik wist ook wel dat die kasseienstroken in mijn nadeel waren. Ik heb de laatste 100 hem nog proberen te paaien door te zeggen  dat ik alleen maar in zijn wiel wilde zitten maar daar trapte hij geen 2e keer in. Jac en Toon waren net  voor ons boven , blijkbaar scheelde het allemaal niet veel met elkaar. Bij de laatste afdaling herinnerde ik me ineens dat de prijzen bij de meet pas worden verdeeld  en toen kwam mijn of beter gezegd Toon zijn parcourskennis me van pas. Ik heb eerst gewacht  tot Twan, Daan en Jac weer aan het sprinten waren en geen oog meer hadden voor mij en Toon. Wij hebben toen een binnenweggetje genomen en kwamen als eersten bij  de camping aan!! ( 135 km gereden, 1900 hm)
Mooie dag gehad, het echt vakantiegevoel kwam pas op het terras bij de camping waar toen ook de zon ging schijnen.

Vandaag met Anton, Walter en Frans R naar Oostvoorne gefietst, wind tegen weg. In het begin om de 25 km gewisseld en zolang het brede rechte polderwegen blijven, is het een kwestie ( voor mij) van in de juiste cadans  te geraken ( en te blijven). Bij Oostvoorne een stop gemaakt en daar op het terras gezeten. Allemaal een pannenkoek besteld en dat ging er  goed in, de zon scheen volop, het voelde echt als een vakantie(rit). De 2e helft hadden we de wind wat gunstiger er werd er ook aardig doorgereden maar wel zo, dat ik nog kon genieten van de mooie omgeving. Na 166 km  ( 30,6 gem.) stonden we weer terug in Wouw en hebben we ons uiteraard weer op een terras gezet.

tn_IMG_5529

Eerste pannenkoek.

tn_IMG_5534

Vakantieritje.

tn_IMG_5539

Het Zwanenmeer

tn_IMG_5540

Vakantiegevoel.

Geplaatst in Geen rubriek | Reacties staat uit voor Een vakantieritje

Met de boot mee

Na de week in  Frankrijk lijkt alles meteen makkelijker fietsen, zeker nu de benen een week rust hebben gehad i.v.m. een  volle werkweek. Wel nog 200 km gefietst maar dat had te maken met 5x op en neer naar mijn werk.
Vandaag een mooie rit gefietst naar de Biesbosch.  Er stond 13 man aan de start en de wegkapitein dekte zich op voorhand al in voor het geval hij misschien een paar keer verkeerd zou rijden. Het weer was eindelijk zoals het behoort te zijn, dus een ideale fietsdag. We zijn via Drimmelen gefietst en bij de eerste kasseienstrook die we tegenkwamen, was alleen Kees v.d.B. degene die er vol overheen ging. De rest ging mooi langs het beklinkerde  fietspaadje wat er naast lag. Van Kees was het ook maar een korte cartouche want hij dacht dat het slechts een paar 100 meter zou zijn maar  het ging toch zeker wel om 2 km. Ik moet dus concluderen dat er nog veel werk aan de winkel is voor de Roubaixgangers.
Voor Werkendam  hebben we ons  over laten zetten door een klein pontje. Het was echt stapelen om allemaal op dat bootje te kunnen. Ik was blij dat Mark er niet bij was, want anders hadden we echt nooit op dat bootje gepast. Omdat Ko zijn muziekinstallatie niet bij had, heeft Kees v.d.B  voor de muzikale omlijsting gezorgd door het liedje”schipper mag ik over varen”  ten gehore te brengen. Volgens de schipper had hij nog nooit zoveel volk op zijn bootje gehad. Het varen met de boot had voor mij nog veel langer mogen duren maar binnen een minuut stonden we al weer aan de overkant. Jac v.M. heeft ons door een schitterend natuurgebied geloodst ( zelfs Kees v.d.B beaamde dat hij niet meeging om hard te fietsen maar vanwege de natuur). Het was dan wel even schrikken toen de weg ineens ophield en we niet verder konden. Kees v.d.B heeft wel bewezen dat hij koersinzicht heeft want als we verkeerd reden, fietste hij steeds achteraan dus bij het terugdraaien kwam hij meteen weer in de koppositie en toen hij het tijd vond worden voor koffie, reed hij gewoon lek ter hoogte van een pannenkoekenhuis.
We zijn eerst bij de overbuurman gaan zitten op het terras en daar was het zelfbediening. Geen nood want we hadden Corry bij maar iets eten werd nog lastiger want de koks wilden eerst zelf een broodje eten alvorens ze überhaupt iets  voor de klanten wilden klaar maken. Dat begrepen wij volkomen, het was tenslotte etenstijd. We zijn daarom eensgezind overgestoken en hebben ons op het terras van het pannenkoekenhuis gezet. Kees heeft daar eerst zijn lekke band gerepareerd en daarna heeft hij zich bij ons gevoegd. Wij adviseerden hem om een “Boschwachter” van de kaart te nemen ( 6 eieren met spek) maar Kees zijn gewicht was na de week Frankrijk wat omhoog geschoten dus vond hij het verstandig om voor een gewone  uitsmijter te gaan. Anton had achteraf gezien beter voor de Boschwachter kunnen gaan want hij heeft eerst Corry haar uitsmijter  half opgegeten voor hij erachter kwam dat zijn bestelling nog moest komen, over een hongerklop gesproken!
Met volle buiken vertrokken en omdat we ook weer aan de overkant van het water moesten geraken, hebben we ons door een ( deze keer grotere) pont laten overzetten ( we moesten wel € 0,05 meer betalen dan bij het eerste pontje).  Via de Moerdijk weer richting huis gefietst.
Totaal 145 km gefietst, 30 gemiddeld en nog véél belangrijker: een schitterend natuurgebied doorkruist!

tn_IMG_5516

Schipper mag ik over varen.

tn_IMG_5518

Stop.

tn_IMG_5522

De bankier van Kruisland.

tn_IMG_5525

Op vakantiecruise.

 

Geplaatst in Geen rubriek | 1 reactie

Dag 7

Bij de overhandiging van de dagprijs heeft Mark ons nog kort toegesproken. Hij heeft duidelijk zijn roeping gemist, het zou een goede pastoor geweest zijn die zijn beminde parochianen toespreekt.
Hij viel overigens wel steeds in de herhaling want ik heb hem wel 10 keer  “dat gaat ‘m niet worden” horen zeggen. Jan B. heeft ( verdiend) de prijs gekregen.
Vanmorgen vroeg zijn  Ed, Edwin en Mark naar huis gegaan. Als dieven in de nacht ( zo geruisloos) zijn ze verdwenen, zonder enig spoor na te laten d.w.z. één spoor want Mark had nog een appeltje te schillen met Ko en had rijst in zijn bed gestrooid.
Bij de bakker hebben we vanmorgen taarten gehaald vanwege Twan zijn verjaardag. Nog enkele slingers en ballonnen opgehangen  en uiteraard allemaal voor hem gezongen.
De groep heeft zich vandaag weer opgesplitst. Vijf mensen hebben zich opgeofferd om de villa (en de barbecueroosters) schoon te maken. Wij zijn met 10 man gaan fietsen. Na de beklimming van de col de Forclaz stonden de “thuisblijvers” ons boven op de top op te wachten. Zij waren met de auto gekomen en hadden de taarten bij. Huub heeft in het restaurant gevraagd of we, bij de koffie ,onze eigen taart mochten nuttigen. Ik zag dat hij er  wel  voor zorgde dat de patron het scherpe mes ( wat hij bij zich had om de taarten aan te snijden) zag toen hij de vraag stelde. Boven hadden we overigens een schitterend uitzicht, je keek uit over het meer en alles wat er omheen lag.
We zijn gaan afdalen en Kees v.d.B, die ook weer eens op kop reed, heeft zich als een blok naar beneden laten vallen en is te ver afgedaald. Gelukkig hebben we dan Jan altijd bij de hand, die de kudde weer bij elkaar brengt. (Jac staat er op, dat ik vermeld dat hij ook  is teruggedraaid om Kees op te halen). Vervolgens col de Bluffy en daarna wéér col Croix de la Fry ( ter info: de tour komt daar ook overheen). Noodgedwongen , vanwege Twan zijn verjaardag, moest er boven op de top nog een paar Pelforth Brune gedronken worden.  Toen we daarna weer wilden afdalen pakte Anton Jac zijn fiets. Dit was volgens mij te wijten aan de vermoeidheid of hij dacht dat Jac zijn fiets harder reed.
Totaal gereden: 94 km en 2200 hm.
Vanavond nog een keer uit eten en dan morgen richting huis.

Meest gehoorde woord deze week: Oei, oei, oei, oei, oei

Keek op de week: `t was plezant!!

tn_IMG_5468

 Jarige job

IF

 De tour kan je niet winnen zonder epo.

IF

Twee taarten.

Geplaatst in Geen rubriek | 6 Reacties

Dag 6

Vanmorgen werd besloten om in 2 groepen te gaan fietsen vandaag. Jan v.O, Anton, Walter en André gingen voor de iets langere route en wij voor de korte versie. Omdat er over 14 man meer te schrijven valt dan over 4, heb ik ook voor de korte route gekozen. Daarbij was Mark in het bezit van de bokaal dus was het belangrijk om bij hem in de buurt te blijven.
Begonnen met een afdaling van 20 km en dat was weer flink kou lijden. Daarna een stuk van col de Solaison en dat was een behoorlijke opwarmer omdat  het stijgingspercentage  gedurende  5 km zeker 10% gemiddeld was. We zijn daarna op zoek gegaan naar een gelegenheid om iets te drinken en vonden in zo`n klein dorpje een huiscafé. De klimop groeide er binnen tegen het plafond en volgens mij werd de kamer weinig gelucht. De (oude) caféhoudster schrok even van zoveel volk binnen maar wij hebben haar kunnen overtuigen dat het “goed volk” was. We hebben er koffie en een cola gedronken en haar daarna nog € 2,00 fooi gegeven. Ik heb nog nooit iemand zo vriendelijk en vaak dank je wel horen zeggen.
Vervolgens zijn we richting col de Colombière  gefietst want die zouden we nu van de andere kant gaan beklimmen. Een klim van 16 km en de laatste 5 km loopt hij continu 9 à 10 % omhoog. Eenmaal boven de boomgrens begon het echt koud te worden terwijl het zweet toch uit mijn poriën gutste.We hebben boven met z`n allen in een café gewacht tot  we allemaal compleet waren en daarna 1 streep naar huis want ik begon zelf aardig in onderkoelde staat te geraken. Gaston kwam er tijdens de afdaling achter dat hij zijn bril boven had laten liggen dus die moest nog een extra stuk klimmen. Thuis onder een warme douche, 2 thermohemden over elkaar aan en daarna voor de kachel om weer verder op temperatuur te komen. Vanavond het laatste avondmaal ( barbecue) voor Ed, Edwin en Mark want ook zij gaan huiswaarts morgenvroeg. Vannacht wordt er -1 voorspeld en overdag 15 graden. De temperatuurwisselingen ( berg/dal/klimmen/afdalen) maken het fysiek wat zwaarder.  De zonnecrème is in ieder geval nog niet uit mijn tas geweest.Morgen dus de laatste fietsdag en tevens ook de verjaardag van Twan. We gaan er nog een mooie dag van maken.

Totaal gereden vandaag: 65 km en 1800 hm

tn_IMG_5459

Cambridge dieet

tn_IMG_5449

Fietsenstalling

IF

Zware klim.

IF

De Franse Charlotte.

tn_IMG_4589

De collega’s maken de brug.

Geplaatst in Geen rubriek | 2 Reacties

Dag 5

Gaston  heeft gisteren de dagprijs gegeven aan Toon omdat hij de grootste pechvogel van de week  is en omdar hij een dubbele taak heeft: koken en voor mij zorgen! Voordat Gaston  de kans kreeg om te speechen, heeft Ko ( die verantwoordelijk is voor de muzikale omlijsting tijdens het eten) nog een stukje conference over Tommeke  Boonen  laten horen.

Vanmorgen scheen de zon al toen we opstonden maar  omdat we midden op een berg zitten, moeten we altijd eerst afdalen en dat is echt stervenskoud. Frans J en Jac v.M. gingen vandaag naar huis en hebben de eerste col nog mee geklommen. Jac v.R. loodste ons kort na het vertrek al naar  de verkeerde kant dus hebben wij unaniem besloten dat hij nu reislijder af is en Twan wilde die taak wel op hem nemen, mits wij achter hem zouden blijven rijden.
Boven op col de Aravis hebben we afscheid genomen van Jac en Frans. Voor alle zekerheid hebben wij Huub met hun meegestuurd naar de villa want wij wilden wel zeker weten dat ze zouden vetrekken ( dat betekent tenslotte weer 2 hongerige monden minder te voeden).
We hebben ons voor de beklimming van de col Saisics opgesplitst. Er reed een groepje een iets kortere route en wij zijn met 12 man doorgegaan. Dat verhoogde voor ons wel de kansen om eerst boven te komen. Na de beklimming van de Forclaz was iedereen aan een ravitaillering toe. Het blijkt steeds dat in Frankrijk de restaurantuitbaters niet van plan zijn om hun keuken open te gooien voor een stel hongerige cyclisten. We zijn bij een bakker ( met een terras) aangereden en hebben daar de dagopbrengst goedgemaakt. Op het terras in het zonnetje kakten we allemaal een beetje in en was het even moeilijk opstarten voor de beklimming van col de Epine. Het was een lange beklimming en het was voor sommige mensen niet echt duidelijk waar de top nu lag. Gaston dacht eerst nog dat hij verkeerd gereden was maar dat was voor hem geen reden tot paniek want we zitten tenslotte niet in het Amazonegebied. Het nadeel van zo`n klimdag is, dat we altijd nog berg op naar huis moeten.
Eerst nog langs ons stamcafé gefietst, de mannen zijn hard voor zichzelf want ze mogen niet meer dan 3 Leffes. Berg op weer naar huis en daar werden de verschillen weer gemaakt.
Statistiekcijfers: 124 km gefietst en 3050 hm
Conclusie van de dag: sommigen faken een hongerklop om de dagprijs in ontvangst te kunnen nemen.
Vanavond zijn we uit eten geweest en daar concludeerde Gaston dat we niet alleen met het klimmen maar ook met het eten op Kees v.d.B moeten wachten.  Toon heeft de dagprijs aan Mark gegeven en meteen werd Mark van alle kanten gesoigneerd.

IF

Krinkels aan het werk.

IF

Het leeft nog.

tn_IMG_5418

Ko zet Jac v R op achterstand.

Geplaatst in Geen rubriek | 2 Reacties

Dag 4

Gaston merkte vanmorgen aan de ontbijttafel op dat we met de groep nooit eens een keer naar een vlak land op vakantie gaan. Volgende keer wil hij Jac v.R. bijstaan in de organisatie en de ronde van Drenthe organiseren. Hij was ook naarstig op zoek naar zijn “bokaal” want die had hij achteloos op tafel laten staan en dat is vragen om problemen.
We zijn met goede moed vertrokken voor een rit langs het Meer van Annecy. We zaten in een luxe positie want we hadden 2 verse kopmannen, zo ingevlogen vanuit Nederland.  Het  was koud bij de start want we begonnen weer met een lange afdaling en daarna kregen we meteen de eerste col. Toen we allemaal boven waren, bleken we Toon te missen. Hij heeft duidelijk zijn pechweek want hij stond nog beneden met een kapotte buitenband en had geen “ lucht” meer. Hij heeft nog wel geroepen maar niemand had hem gehoord. Bij deze wil ik dan ook weer het belang van een cursus hard roepen aanhalen. Jan B. en Mark zijn weer teruggereden, de rest had geen zin want die wisten dat ze dan nog een keer die klim moesten maken. Toen we allemaal weer compleet waren, zijn we doorgereden naar een cafeetje waar ze duidelijk niet berekend waren op 20 dorstige randonneurs. We moesten zelf bij de naburige bakker wat lekkers gaan halen voor bij de koffie. De koffie kregen we in 3 fases. Ze hadden waarschijnlijk niet genoeg kopjes en moesten die eerst afwassen.
Na de pitstop zijn we naar de volgende klim gereden en ik heb daar de taak van Toontje op me genomen en ben bij Frans gebleven . Het was kort converseren met Frans want hij zei niets terug.
Boven op de volgende col troffen we Mark aan in half bevroren toestand. Hij probeerde zich nog warm te slaan maar dat zag er meer uit als het klapperen van een pinguïn. Voor iemand die `s winters zonder handschoenen en sokken rijdt, was dat voor ons toch een rare gewaarwording hem in die onderkoelde staat te zien.  We hebben hem 2 jassen over elkaar aangegeven en zijn linea recta naar een “zonovergoten” terras gereden. Daar ontdooide hij wat. Vervolgens zijn we helemaal langs het meer gereden, schitterend uitzicht en ook wel belangrijk: vlak terrein. Aan block  zijn we richting huis gereden maar niet voordat we nog even gestopt zijn bij een cafeetje voor een welverdiende Leffe ( en cola light). Daarna was het nog een paar km klimmen naar onze villa en daar heb ik mijn kans geroken. Met cola light achter je kiezen, fietst het iets makkelijker naar boven dan met 3 Leffes in je buik. Kees v.d.B hebben ze nog naar boven moeten duwen maar dat had weer een andere reden. Een klein groepje was nog even om groentes geweest voor het avondeten en Kees had alle komkommers in zijn fietsshirt  mee gekregen.
Aangekomen bij het huis, probeerde iedereen Gaston weer te behagen omdat de bokaal nog uitgereikt moest worden. Volgens Gaston was een Belg niet om te kopen. Hij beweerde helemaal niet moe te zijn maar bij binnenkomst viel hij naast zijn kruk( i.p.v. er op te gaan zitten).

Totaal gereden 138 km gereden met 2650 hm.

tn_IMG_5367

Nu hoeft opa alleen nog maar “un vélo” te kopen.

tn_IMG_5331

Kees Mercury

tn_IMG_5376

Bij de Islamitische bakker ( de schoenen staan bij de deur).

IF

Vol verwachting.

IF

Het einde is in zicht.

IF

Dubbel op.

IF

Paul van Oers was hier.

IF

Schilderij

tn_IMG_5398

Nu weten alle Molenrijders zijn pincode.

IF

Klassefoto 2013.

IF

Het valt niet mee om iedereen op een rij te krijgen.

tn_IMG_5406

Massagestoel.

Geplaatst in Geen rubriek | 3 Reacties

Dag 3

Vanmorgen was iedereen ( behalve de reislijder en Kees v.d.B)  op tijd aan het ontbijt. Mark had onder een berenvel moeten slapen want iemand had zijn dekbed verdonkeremaand.  Huub en ik waren al vroeg naar de bakker geweest en Huub dacht dat er alleen de eerste dagen zoveel gegeten zou worden. Hij verwachtte dat dit wel zou afnemen. Je kon merken dat Huub al een paar jaar niet meer mee geweest is op een Molenrijdersvakantie want anders had hij niet zo`n domme opmerking gemaakt.   Het weer zag er niet best uit, het regende en het ging steeds harder regenen. We waren het er wel over eens dat het niet verstandig was om te gaan fietsen dus dat betekende op een andere manier de dag zien door te brengen. Sommigen bleven in  de villa en gingen later zelfs nog ( uit verveling) de woonkamer en keuken schoonmaken. Volgens Gaston kan Kees beter stofzuigen dan klimmen. Toon heeft 5 konijnen gebakken voor het avondmaal en menig persoon heeft met  zijn hoofd in of boven de pan gehangen. Omdat de drankvoorraad erg was geslonken, hebben we  eerst boodschappen gedaan. De caissière in de supermarkt had gisteren nog “au revoir” tegen Ko gezegd toen hij de biervoorraad ging aanvullen maar Ko ( met zijn vooruitziende blik)  antwoordde met  “à demain”.  We zijn ook nog  met een groepje weer naar de top van de Colombière geweest, deze keer met de auto. Het was ijskoud boven en er lag sneeuw wat voor  Edwin en Mark aanleiding was om een sneeuwballengevecht te houden. Dat bracht meteen weer het kind in hun naar boven want ze bleven net zolang gooien tot ze echt iemand raakten .

Om 13.00u zijn we met 15 man toch vertrokken op de fiets, het was in ieder geval droog al was de temperatuur verre van ideaal. Begonnen met een lange afdaling en daarna weer dezelfde weg terug omhoog. Onderweg kwamen we Jan v.O. en Cees de K. tegen, die zich vandaag bij ons gezelschap zouden voegen voor de rest van de week. We hebben nog een extra col gepakt, plateau de Glieres  en die was nog zwaarder dan die van zaterdag. 7km lang en 12 % gemiddeld, je zou bijna spijt krijgen dat het niet was blijven regenen. De afdaling was nog erger, her en der lagen rotsstenen op de weg, de ene bocht na de andere, kramp in mijn handen van het in de remmen knijpen. Uiteindelijk hebben we 57 km gereden  met 1400 hm.

Het avondeten ging er bij iedereen goed in. Tijdens het eten van het konijn heeft Ko nog het liedje van Flappie gedraaid. De dagprijs werd door Albert overgedragen aan Gaston en die was er zeer verguld mee. Ook Jan hebben wij als kersverse opa in het zonnetje gezet. Hij heeft voor zijn kleinzoon Lucas ( de toekomstige tourwinnaar) een wielershirtje gekregen van ons en wederom zorgde Ko voor de muzikale ondersteuning met het liedje: “mijn opa, mijn opa, mijn opa”.

Morgen weer een nieuwe dag met nieuwe klimmen!!

tn_IMG_5286

 We hebben personeel van de Commerce meegenomen.

tn_IMG_5299

 Bejaardensoos

tn_IMG_5305

Het busje komt zo.

tn_IMG_5308

 Follow the leader.

tn_IMG_5310

“De biershuttle”

tn_IMG_5312

 Lunchpakket

IF

 Cooling down

tn_IMG_5318

 1e skivakantie Molenrijders

tn_IMG_5322

 Mark houdt de concurrentie op afstand.

IF

 Grandpère Jean

IF

 Twan op weg naar zijn hoogtepunt.

tn_IMG_5344

 Op souplesse naar boven.

tn_IMG_5349

 De beer van de Alpen tussen de koeien.

tn_IMG_5357

Toost op Lucas ( de toekomstige tourwinnaar)!

Geplaatst in Geen rubriek | 3 Reacties